in_memoriam_benny_truyts

In Memoriam


Benny Truyts 8-1-1957 - 24-5-2022


benny_truyts

Als de zon nooit meer zou schijnen, zou er dan nog warmte en licht zijn? Als de winter de lente zou wurgen en nieuw leven zou vermoorden, heeft het leven dan nog wel zin?

Als leven “sterven” wordt, heeft de liefde dan nog reden van bestaan? Want als die liefde doodgaat en je alleen achterblijft in de donkere nacht, zonder hoop, zonder warmte, wat heeft het leven dan nog voor zin?

Allemaal vragen waarop we zo direct geen antwoord krijgen. Het hoeft ook niet direct, die antwoorden. Nee, vandaag nog niet, later, of misschien komen die er wel nooit.

Van één antwoord zijn we alvast zeker, de liefde zal nooit sterven of verdwijnen. Het is in die liefde dat Benny geloofde, dat zag je aan hem, dat voelde je, dat straalde hij uit. Je zag die diepgewortelde liefde in zijn relatie met Chris. Hun geluk zat in de kleine dingen, hun gezin, de familie, de buurt en alle mensen om hun heen.

Maar het allergrootste geluk kwam met de geboorte van Warre, een bron van onuitputtelijke vreugde. Warre bracht zoveel liefde en geluk dat het leven van Benny en Chris compleet en volmaakt was.

Zal Warre ooit beseffen hoeveel zijn grootvader van hem hield? Zeer zeker, iedereen die Benny kende zal deze heerlijke en minzame mens de hemel in prijzen. Hoe hij voor zijn gezin zorgde, hoe behulpzaam hij was voor de mensen die bij hem langskwamen in de CM, hoe hij begaan was met het leven op het Molenveld, zijn engagement in de KWB.

Wij kunnen alleen maar dankzeggen, duizendmaal dank Benny in naam van alle mensen die jou zo hard gaan missen. Aan Christiane en de kinderen zouden we willen zeggen, als de liefde niet doodgaat, zal er altijd licht en warmte zijn, zal de lente de winter altijd overwinnen en zal sterven “leven” worden in jullie herinneringen. (WF)